سلام گلهای همیشه شاداب سرزمین دلتنگیم

سلام عزیزای همیشه مهربون

نمی دونم چرا یه مدته نمیتونم بنویسم

شایدگمشده دیار دلتنیگیم برگشته وتوان نوشتنو ازم گرفته ونمخواد من بنویسم...

شاید فکر میکنم بیهوده دارم مینویسم 

 شاید خیلی اذیتش کردم داره تلافی میکنه

شاید داره منو امتحان میکنه

نمی دونم ..............

ولی اگه قرار باشه عشق بااینا کم بشه که اسمشو عشق

نمی ذارن

هرچند عشق حقیقی معبود بی همتاست ولی باید نشانه رو

 زمین داشته باشه یا نه؟

 شاید ما آدما تا وقتی که نعمتی تو دستومنه قدرشو نمی دونیم ووقتی از دستشون میدیم تازه میفهمیم که چه نعمتی رو از دست دادیم

شاید یکی که مال دوسته با مالش امتحان میکنه

کاش ما هم مال دوست بودیمو با مال دنیا امتحان میشدیم

باز میشه جاشوپرکرد ولی مجذوب محبت یکی شدی مگه میتونی

 فراموشش کنی؟

من از شما میپرسم میشه ؟

(همیشه سعی کنید فراموش کنید گناه دیگران را تا دیگران هم از گناهتان بگذرند)

ولی به قول شاعر

اگر با دیگرانش بود میلی

چرا ظرف مرا بشکست لیلی   

 عشق خیلی زیباست ولی جدایی داره

دربدری داره بیچارگی داره

خواری داره وهزار چیز دیگه.......

به خاطر علاقه ای که به گل مریم و شقایق دارم اینو براتون گذاشتم

گل مریم چشماتو واکن

منو نگاه کن

شد هوا سفید

وقت اون رسید

تا که تو از درآیی...........وای نازنین مریم............

 به امید روزی که همه عاشقای دنیا دست معشوقشونو بگیرن ودر کنار هم خوشبختی رو احساس کنن

شاید اون روزو من نبینم ولی اگه اون روز باشه چه من باشم چه نباشم زیباترین روز دنیاست

از همه شما گلای همیشه شاداب سرزمین دلتنگیم  میخوام برای وصال عشاق دعا کنین

و از اینکه لحظاتی تو سرزمین دلتنگیم بودین ممنونم

به خدای همیشه مهربان میسپارمتون

شاد وسربلند