زمزمهء دلتنگي

عجب بالا وپاینی داره دنیا

faryad2001 — Sun, 03 Feb 2008 18:54:18 GMT

زنده را تا زنده است بايد به فريادش رسيد.

ورنه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود؟

زنده را تا زنده است قدرش بدان.

ورنه بر روي مزارش کوزه گل چيدن چه سود؟

سلام دوستای گلم

شرمنده که یه مدت کم کاری میکردم

ولی دوباره برگشتم

تا به سرزمین دلتنگیام رنگ وبوی تازه ای بدم

نمی دونم تونستم یا نه

اینو دیگه باید شما بگین

لذتي که در عشق است در هوس نيست غمي که در عشق است در مرگ نيست دلي که در عشق است در سينه نيست اشکي که در عشق است در چشم نيست اميدي که در عشق است در منتظران نيست راز عشق لذتي داردکه غم دل داند و اشک منتظر

سازنده ترين کلمه((گذشت)) است...آن را تمرين کن. پرمعني ترين کلمه((ما)) است...آن را به کار بر. عميق ترين کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده. بي رحم ترين کلمه(( تنفر)) است...با آن بازي نکن. خودخواهانه ترين کلمه((من)) است...از آن حذر کن. نا پايدارترين کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر. بازدارنده ترين کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن. با نشاط ترين کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز. پوچ ترين کلمه((طمع)) است...آن را بکش.

سازنده ترين کلمه((صبر)) است...براي داشتنش دعا کن رازي که در عشق است در نياز نيست

بازم ممنون که سرزمین دلتنگیامو قابل دونستین

بازم از این کارا بکنین

خاک پای عاشقای دنیا

فریاد

تولدعاشقترین

faryad2001 — Thu, 15 Nov 2007 20:14:18 GMT

سلام دوستای گلم

نمیدونم چرا دیگه اون حس وحال رو ندارم شاید درس رو قاطی کار کردم خسته میشم شایدم بی انگیزه شدم نمیدونم بهرحال از همه دوستان عذر میخوام که نمیتونم به وبلاگاشون سربزنم

پارسال با چه شورونشاطی واسه تولدم آپ کردم امسال......

راستی این ماه تولدمه واینم عکس موقع تولدم

چه زود گذشت یک سال.............

جشن تود پارساله دوست داشتی کلیک کن

باران نمي شوم كه نگويي با چه منتي خود را بر شيشه مي كوبد تا پنجره را باز كنم و نيم نگاهي بيندازم ابر مي شوم كه از نگراني يك روز باراني هر لحظه را بگشايي و ما را در آسمان نگاه كني

مراقب افكارت باش كه عقايدت مي شوند. مراقب عقايدت باش كه رفتارت مي شوند.مراقب رفتارت باش كه عادتت مي شوند.مراقب عادتت باش كه شخصيتت مي شوند.مراقب شخصيتت باش كه سرنوشتت مي شوند

به چشمي اعتماد كن كه به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد ، به دلي دل بسپار كه جاي خالي برايت داشته باشد و دستي را بپذير كه باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است

هميشه واسه گلي خاك گلدون باش كه اگه به آسمون هم رسيد يادش باشه ريشش كجاست

نگاهي كرد و من را در به در كرد

يقين كرد عاشقم بعدش سفر كرد

قله تا وقتي قله ست كه فتح نشده باشه ، وقتي فتح شد اين تويي كه قله اي

زندگي .. برگ بودن در مسير باد نيست ! امتحان ريشه هاست .. ريشه هم هرگز اسير باد نيست . زندگي چون پيچكي ست .. انتهايش مي رسد پيش خدا

بكوشيد تا در رنج ها آسايش يابيد ، اينجوري ميشه حتي شادي هاي كوچيكم عميقا درك كرد

لحظه يافتن هميشه حيرتي ست كه به ديدار ياري مي ماند كه پيش از اين هرگز شناخته نبود

زندگی آیا درون سایه‌هامان رنگ می‌گیرد؟

یا که ما خود سایه‌های سایه‌های خویشتن هستیم؟

آن که حقیقت را نمی داند نادان است ولی آن که حقیقت را می داند و آن را پنهان می کند جنایتکار است

چهار چيز است که نميتوان آنها را بازگرداند... سنگ ... پس از رها کردن! حرف ... پس از گفتن! موقعيت... پس از پايان يافتن! و زمان ... پس از گذشتن

زاهدا من که به میخانه برفتم به تو چه؟

ساغر و باده به دست دارم مستم به تو چه؟

توکه دیشب به محراب نشستی احدی گفت چرا؟

من که امشب به سحر یک سره مستم به تو چه؟

اتش دوزخ اگر روی کند بر من و تو

تو که خشکی چه به من من که تر هستم به تو چه؟

بازی عشق

faryad2001 — Fri, 27 Jul 2007 19:47:18 GMT

سلام دوستای گلم ممنون که پا تو سرزمین دلتنگیام گذاشتین

اینبار میخوام تصاویر گویا باشد

یا حق

عاشق تر از همیشه

faryad2001 — Tue, 05 Jun 2007 12:40:18 GMT

مرا با خاک می سنجی نمی دانی که بادم من

نمیدانی كه در گوش كر افلاك فريادم من

سلام گلهای همیشه شاداب سرزمین دلتنگیم

سلام عزیزای همیشه مهربون

نمی دونم چرا یه مدته نمیتونم بنویسم

شایدگمشده دیار دلتنیگیم برگشته وتوان نوشتنو ازم گرفته ونمخواد من بنویسم...

شاید فکر میکنم بیهوده دارم مینویسم

شاید خیلی اذیتش کردم داره تلافی میکنه

شاید داره منو امتحان میکنه

نمی دونم ..............

ولی اگه قرار باشه عشق بااینا کم بشه که اسمشو عشق

نمی ذارن

هرچند عشق حقیقی معبود بی همتاست ولی باید نشانه رو

زمین داشته باشه یا نه؟

خوب شاید بشر اصلا به دنیا اومده تا امتحان بشه

هر کیرو یه جور امتحانش میکنن

بسته به نقطه ضعفهایی که داره

یکی با احساساتش بازی میشه تا بدونه که تو این دنیای ماشینی

احساسات معنی نداره.

یکی روبهش یه چیزی رو میده بعد میگیره تاتنهایی رو درک کنه

شاید ما آدما تا وقتی که نعمتی تو دستومنه قدرشو نمی دونیم ووقتی از دستشون میدیم تازه میفهمیم که چه نعمتی رو از دست دادیم

شاید یکی که مال دوسته با مالش امتحان میکنه

کاش ما هم مال دوست بودیمو با مال دنیا امتحان میشدیم

باز میشه جاشوپرکرد ولی مجذوب محبت یکی شدی مگه میتونی

فراموشش کنی؟

من از شما میپرسم میشه ؟

(همیشه سعی کنید فراموش کنید گناه دیگران را تا دیگران هم از گناهتان بگذرند)

از قدیم گفتن :

اگه دیدی نمیتونی گناه یکی رو ببخشی از بزرگی گناه اون نیست از

کوچکی قلب تو هستش

ولی به قول شاعر

اگر با دیگرانش بود میلی

چرا ظرف مرا بشکست لیلی

عشق خیلی زیباست ولی جدایی داره

دربدری داره بیچارگی داره

خواری داره وهزار چیز دیگه.......

به خاطر علاقه ای که به گل مریم و شقایق دارم اینو براتون گذاشتم

گل مریم چشماتو واکن

منو نگاه کن

شد هوا سفید

وقت اون رسید

تا که تو از درآیی...........وای نازنین مریم............

به امید روزی که همه عاشقای دنیا دست معشوقشونو بگیرن ودر کنار هم خوشبختی رو احساس کنن

شاید اون روزو من نبینم ولی اگه اون روز باشه چه من باشم چه نباشم زیباترین روز دنیاست

از همه شما گلای همیشه شاداب سرزمین دلتنگیم میخوام برای وصال عشاق دعا کنین

و از اینکه لحظاتی تو سرزمین دلتنگیم بودین ممنونم

به خدای همیشه مهربان میسپارمتون

شاد وسربلند

عاشقانه ها

faryad2001 — Mon, 16 Apr 2007 23:18:18 GMT

سلام گلهای همیشه بهار و دوستان همیشه همراه سرزمین دلتنگیم

امیدوارم که تعطیلات عید به همتون خوش گذشته باشه .تا چشم باز کنیم عید سال دیگه میاد با شور واشتیاقی دیگر.ولی ما چکار میکنیم؟الان که سال داره تازه شروع میشه یه نگاه به سال گذشته بکنیم ببینیم چه نواقصی داشتیم،نقاط ضعف وقوت خودمونو پیدا کنیم و نقاط ضعف رو تا حد امکان از بین ببریم ونقاط قوت رو بیشتر قوت بدیم تا سال دیگه خدای ناکرده حسرت روزای از دست رفته رو نخوریم.دلم میخواد این آپم هم سرشار از عشق باشه چون اول ساله تا آخرش عاشقانه تر میشه.

عشق، بينايي را مي گيره و دوست داشتن مي ده عشق، صداي فاصله ها، فاصله هايي كه غرق ابهامند. عشق، تنها دردي است كه بيماربدنبال علاج نيست، زيرا درد عشق براش مطلوبتراز سلامتيه

مي شود رنگ نگاه ياس را با نگاه آبيت پيوند داد مي شود در باغ همپاي نسيم به شقايق يك سبد لبخند داد مي شود با بال سرخ عاطفه تا فراسوي افق پرواز كرد مي شود با ياري حسي لطيف عشق را با يك تپش آغاز كرد

وقتي که گريه مي کني اوني که آرومت مي کنه دوستت داره ...ولي اوني که باهات گريه کنه عاشقته

شايد زندگي آن جشني نباشد که آرزويش را داشتي اما حال که به آن دعوت شدي تا مي تواني زيبا برقص ما آدما هميشه صداهای بلندو می شنويم؛پررنگهارو می بينيم و کارهای سختو دوست داريم؛غافل از اينکه خوبها آسون ميان؛بی رنگ می مونن و بی صدا می رن

غزل

در دست گلی دارم این بار که می آیم

کانرا به تو بسپارم این بار که می آیم

دربسته نخواهد ماند بگذار کلیدش را

در دست تو بسپارم این بار که می آیم

هم هرکس وهم هر چیز جز عشق تو پالوده ست

از صفحه پندارم این بار که می آیم

خواهی اگرم سنجی می سنج که جز مهرت

از هر چه سبکبارم این با که می آیم

سقفم ندهی باری جایی بسپار آری

در سایه دیوارم این بار که می آیم

باور کن از آن تصویر-آن خستگی آن تخدیر-

بیزارم وبیزارم این بار که میآیم

دیروز بهل جانا!با تو همه از فردا

یک سینه سخن دارم این بار که می آیم

شعر:دوست بسیار عزیزم مرحوم حسین منزوی

غزل

فریاده گلون نازلی نگاریم گئدئر الدن

همدم اولوب اغیاریله یاریم گئدئر الدن

رفتاری گوزل نطقی گوزل باخماسی گو یچک

آهو کیمی باخدیقجا قراریم گئدئر الدن

حسرتله قالار گوزلریم آخر دالسیجا

هجران یئلی اسدیکجه بهاریم گئدئر الدن

نا زایله سه نازین چکرم اول دیسه اوللم

یوخ چاره یولوم شعرو شعاریم گئدئر الدن

آواره قالان من غم عشقینده یانان من

آخر نه دیوم شعرو شعاریم گئدئر الدن

زلفین توکوب اطرافه گیوب جامه زرین

آماده اولوب گئتمه گه یاریم گئدئر الدن

شعر از پدرم :هوشنگ جعفری

بازم ممنون که سرزمین دلتنگیامو تنها نمی ذارین همه تونو دوست دارم .موفق ومانا باشید(فریاد)

بهار( تولد وبلاگم))

faryad2001 — Wed, 21 Mar 2007 01:11:18 GMT

سلام دوستان با وفا ویاران همیشه همراه سرزمین دلتنگی مدتی بود نمی تونستم بنویسم نمی دونم چرا شاید تنبل شدم ولی نمی تونستم اونی رو که میخوامو در بیارم احساس میکردم یه چیزی کم داره ولی دیگه چون عید اومد دلم حال وهوای دیگه پیدا کرد گفتم باید اونی رو که میخوام بشه چون امسال عید اولین تولد وبلاگمو میخوام جشن بگیرم .پارسال همین موقع شروع به ساختن این وبلاگ کردم چون کلمه عبور وبلاگ قبلیمو گم کرده بودم وخیلی دوسش دارم ."وبلاگ قبلیمو میگم".

سال جدید داره از راه میرسه چه خوب انسان این روزها به سال گذشته نگاه کنه ببینه چی بوده ؟چی شده؟آیا تغییر کرده ؟آیا پیشرفت داشته یا در جا زده وبا برنامه ریزی خوب سال جدید رو خیلی بهتر از سال گذشته شروع کنه تا بتونه در سال جدید به اون چیزی که میخواد برسه.

نوروز واسه ما ایرانیا عطر هوای خاصی داره . دید بازدید عید ،تعارف شیرینی وآجیل و... ولی باید مواظب باشیم که اولاُ دید وبازدید فقط به این چند روز عید خلاصه نشه ،دوماُ مواظب خوردنمون باشیم که خدای ناکرده کار دستمون نده.دوستان گلم عید بر همه شما همراهان مبارک باد امید وارم سالی پر از موفقیت داشته باشید و در سال جدید به موفقیتهای زیادی برسید چه در تحصیل و چه در زندگی شخصی واجتماعی . واینم دعای من در سال جدید

خداوندا از تو میخوام سال جدیدهمراه با بهترینها باشه برامون وبتونیم اونی باشیم که تو انتظار داری

خدایا تویی تنها شاهد اشکهای تنهاییم از تو میخوام به حرمت اشکام هر کی هر مشکلی داره در سال جدید مشکلشو حل کن ((آخه تو مشکل گشایی))

چون از قدیم گفتن از هر چی بگذریم سخن عشق بهتر است پس خدا وندا دل عاشقان رو هم به هم نز دیکتر کن سال جدید سال وصال عشاق باشه

از همه شما عزیزان ممنونم که سرزمین دلتنگیامو خالی نمیذارینو بهش سر میزنین

سلطان عشق حسین

faryad2001 — Wed, 17 Jan 2007 22:54:18 GMT

سلام دوستای خوب و مهربونم که هیچ وقت سرزمین دلتنگیهامو فراموش نمیکنین.

دوستای گلم کم کم داریم به محرم نزدیک میشیم.نمی دونم چند نفر از شما دوستان عاشورا وتاسوعا رو دوست دارین .من که همیشه روز شماری میکنم برای رسیدنش می دونین چرا؟.....

نمی دونم ،شاید از بچگیم، از کوچیکیم که تازه تازه داشتم خودمو میشناختم هیئت رو شناختم.هیئت ما متوسلین به قمر بنی هاشمه(حضرت ابولفضل)واینم شاید بدونین حضرت ابولفضل عشق ما آذری زبانهاست.شاید نه تنها به خاطر اینکه داداش امام حسینه بلکه به خاطر غیرتش .

چیزی که متاسفانه امروزه کمتر بهش بها داده میشه وکم کم داره جاشو به ...........میده. زیاد حاشیه نرم امروز نمی دونم چرا بااینکه چند روز به محرم مونده ولی دلم به قول بچه ها کربوبلایی شده.

ببینید دوستان شاید تا حدودی مذهب وپایبندی به یک سری مسائل با تدابیری که از آن سوی مرزها هدایت میشه وبه تهاجم فرهنگی معروفه تحریف شده ولی عشق حسین وعباس یک عشق درونیه .شاید توجه کرده باشید :پیش یه بچه چند ساله اگه بگید "حسین حسین"سریع میزنه توسینه شاید اصلا نمی دونه یعنی چی ولی این کارو میکنه.شاید به خاطر اینه که از بچگی تو گوشش خوندن.دوستان امام حسین به خاطر این نرفت که ما تو سینه بزنیم وقمه بزنیم ،ولی ندونیم تو اطرافمون چه خبره.البته درسته یک نوع عشقه ولی نو ابرازش خوب نیست.من با قمه وقمه زنی مخالف نیستم، ولی معتقدم میشه با همون خون جون یه انسانو نجات داد چرا راه بهترو انتخاب نکنم که امام حسین هم برای نجات انسانها شهید شد و به ما درس آزادی وشرف داد.

دوستان من تقریبا ۱۸ ساله هیئت میرم.البته هیئت ما فامیلیه وبچه های فامیل اگه طول هفته همدیگه رو ندیده باشن ،تو هیئت حتما همدیگه رو میبینن.شاید چون تو هیئت ما همیشه سخران از اساتید حوزه و دانشگاه بوده و چون اکثر اعضائ جوان هستند .واکثر سخران با آگاهی وبینش کافی سخرانی کرده ونخواستند با خرافات ذهن جوانهارو منحرف نکنن واونی که واقعیت داره رو به خورد ماداده به و آخر مجلس هم با یک عزاداری مختصر ومفید(نه افراط وتفریط)به خاطر همین بچه ها باذوق وعلاقه میان هیئت.به خاطر همین من خواستم اونهایی که امام حسین گفته رو درک کنم وبهش عمل کنم نه اینکه علکی خودمو به خاطر امام حسین بکشم از اون طرف چشمم به ناموس کسی باشه یا دستم تو جیب کسی بره ویا هزار تا کار دیگه که انسانیت رو زیر سوال ببره.امیدوارم که تونسته باشم قطره ای از دریای درس عزت وآزادگی که امام حسین رو درک کرده باشم.(حالا چقدر تونستم خدا داند)میدونین دوستان امام حسین هرگز دوست نداره من تو مجلسش برم شب تا صبح عزاداری کنم.ولی با کارام فکر امام حسین رو زیر پا بذارم.درس عشق و عزت وآزادی و......درس بزرگیست که اگه بهش عمل نکنیم، حتما جایی تو زندگی کم میاریم.سعی کنید فکر امام روو بشناسیم، نه اینکه تو مجلسش گریه کنیم.و بزنیم توسرمون هر چند گریه برای امام خیلی با ارزشه اما در کنار ش عزت و آزادگی هم باشه.امیدوارم همه شما دوستان امام رو با فکرش بشناسین. وبتونید بهش عمل کنید،اونوقته که کارهاتون دچار دگرگونی میشه وخودتون گره مشکلاتتونو با کمک خدا حل میکنین.به امید روزی که بر مشکلات فائق آییم و اونی بشیم که میخوایم نه اونی که جامعه میخواد.هر چند یکی باشه هر دو خواستهولی اولویت دلمون باشه.

شعری زیبا از دوست و استاد مرحومم حسین منزوی

ای خون اصيلت به شتکها ز غديران

افشاتده شرفها به بلندای دلـــيران

جاری شده از کرب وبلا آمده وانگاه

آميخته با خون سياووش در ايران

تو اختر سرخی که به انگيزه ی تکثير

ترکيده بر آئينه ی خورشيد ضـميران

ای جوهر سرداری سرهای بريده

وی اصل نميرند نسـل نـميران

خرگاه تو می سوخت در انديشه ء تاريخ

هر گاه که آتش زده شد بيشه ی شيران

آنشب چه شبی بود که ديدند کواکب

نظم تو پراکنده و اردوی تو ويران

وان روز که با بيرقی از يک تن بی سر

تا شام شدی قافله سالار اسيران

تا باغ شقايق بشوند و بشکوفند

بايد که ز خون تو بنوشند کويران

تا اندکی از حق سخن را بگذارند

بايد که ز خونت بنگارند دبيران

حد تو رسا نيست عزای تو حماسست

ای کاسته شأن تو ازين معرکه گيران

از هر چه بگذریم سخن عشق بهتر است

خواستم آپم طولانی نشه بقیه رو اینجا گذاشتم هر کی خواست کلیک کنه

غروب عشق

faryad2001 — Sat, 16 Dec 2006 18:48:18 GMT

سلام

به خدا نگوييد من يک مشکل بزرگ دارم .

به آن مشکل بگوييد من خدايی بزرگ دارم

آنچه که زيباست عزيز نيست آنچه که عزيز است زيباست سعي کن زيبايي در نگاه تو باشد نه در چيزي که به آن مي نگري

غرورت را براي كسي كه دوستش داري بشكن ولي دل كسي را كه دوستش داري به خاطر غرورت نشكن

هر چندتا تو منو دوست دارين من يه دونه بيشتر دوست دارم ميدونين اينجوري خوبيش اينه که حتي اگه منو دوست نداشته باشين باز من يه دونه دوست دارم

مرداب براي به دست آوردن نيلوفر سالها ميخوابه تا آرامش نيلوفر به هم نخوره، پس اگه كسي رو دوست داري، براي داشتنش سالها صبر كن

سلام دوستای همیشه همراه وهمراهان همیشه مهربان

نمی دونم چه جوری از تک تک عزیزانی که منو شرمنده کرده بودن ودر جشن تولدم شرکت کرده بودن تشکر کنم .برخودم واجب دونستم با چند غزل ونثر ازتون تشکر کنم.

"این است تهفه درویش چه کند بی نوا همین دارد "

راستی جای همه تون تو جشن واقعی خالی بود همکاران اینقد شرمنده کرده بودن که یه روز مرخصی گرفتم اسراحت کنم.یهبچه گیر داده بود از اول جشن تا آخرش رقصید والانم ول کن نیست هر موقع منو میبینه میرقصه منم دعوتش کردم بیاد تو وبلاگم تا وقتی که خسته بشه برقصه

"تكيه به شونه هام نكن... من از تو افتاده ترم.... ما كه به هم نميرسيم... بسه ديگه! بذار برم..... كي گفته بود به جرم عشق؟ يه عمري پرپرت كنم... يه گوشه اي كنج قفس... چادر غم سرت كنم.... من نه قلندر ميشمو.... نه قهرمان قصه ها.... نه برده ء حلقه به گوش.... نه مثل اون فرشته ها... من عاشقم...همينو بس! غصه نداره...بي كسيم! قشنگيه قسمت ماست! كه ما به هم نميرسيم"

عشــق يعنـي لايـق مريـــم شــدن

عشــق يعني با خـدا هـم دم شدن

عشــق يعنـي جـام لبـريز از شـراب

عشــق يعني تشنگي يعني سراب

عشــق يعني خواستن و له له زدن

عشــق يعنـي سـوخـتن و پرپر زدن

عشــق يعنـي سالهاي عمر سخت

عشــق يعنـي چون همـيشه باختن

عشــق يعنـي حسرت شبهاي گرم

عشــق يعنـي يـاد يـك رويــاي گـرم

عشق يعني؟

این مال اونهایی هستش که یادی از ما نمیکنن نه واسه شما

ای امید نا امیدی های من

بر تن خورشید می پیچد به ناز
چادر نیلوفری رنگ غروب
تک درختی خشک در پهنای دشت
تشنه می ماند در این تنگ غروب
از کبود آسمان های روشنی
می گریزد جانب آفاق دور
در افق بر لاله سرخ شفق
می چکد از ابرها باران نور
می گشاید دود شب آغوش خویش
زندگی را تنگ می گیرد به بر
باد وحشی می دود در کوچه ها
تیرگی سر می شکد از بام و در
شهر می خوابد به لالای سکوت
اختران نجوا کنان بر بام شب
نرم نرمک باده مهتاب را
ماه می ریزد درون جام شب

نیمه شب ابری به پهنای سپهر
می رسد از راه و می تازد به ماه
جغد می خندد به روی کاج پیر
شاعری می ماند و شامی سیاه
دردل تاریک این شب های سرد
ای امید نا امیدی های من
برق چشمان تو همچون آفتاب
می درخشد بر رخ فردای من

فریدون مشیری

گر مي داني در اين جهان كسي هست كه با ديدنش رنگ رخسارت تغيير مي كند و صداي قلبت آبرويت را به تاراج مي برد ، مهم نيست كه او مال تو باشد. مهم اين است كه فقط باشد ؛ زندگي كند و از زندگي لذت ببرد

رفع زحمت

حافظ کنار عکس تو من باز نیت میکنم
انگار حافظ با من و من با تو صحبت میکنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا
دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم
چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست
تقدیر و ویران میکند من هم مرمت می کنم

در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین
من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم
نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت
هر جای دنیا که روم احساس غربت می کنم
بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم
یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت
هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم
خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم

مریم حیدر زاده

سوگند

لاله رویی بر گل سرخی نگاشت
کز سیه چشمان نگیرم دلبری
از لب من کس نیابد بوسه ای
وز کف من کس ننوشد ساغری
تا نیفتد پایش اندر بند ها
یاد کرد آن تازه گل سوگند ها
ناگهان باد صبا دامن کشان
سوی سرو و لاله شمشاد رفت
فارغ از پیمان نگشته نازنین
کز نسیمی برگ گل بر باد رفت
خنده زد گل بر رخ دلبند او
کآن چنان بر باد شد سوگند او

رهی معیری

ساغر هستی

ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیست
و آنچه در جام شفق بینی بجز خوناب نیست
زندگی خوشتر بود در پرده وهم خیال
صبح روشن را صفای سایه مهتاب نیست
شب ز آه آتشین بکدم نیاسایم چو شمع
در میان آتش سوزنده جای خواب نیست
مردم چشم فرومانده است در دریای اشک
مور را پای رهایی از دل گرداب نیست

خاطر دانا ز طوفان حوادث فارغ است
کوه گردون سای را اندیشه ز سبلاب نیست
ما به آن گل از وفای خویشتن دل بسته ایم
ورنه این صحرا تهی از لاله سیراب نیست
آنچه نایاب است در عالم وفا و مهر ماست
ورنه در گلزار هستی سرو و گل نایاب نیست
گر ترا با ما تعلق نیست ما را شوق هست
ور ترا بی ما صبوری هست ما را تاب نیست
گفتی اندر خواب بینی بعد ازین روی مرا
ماه من در چشم عاشق آب هست و خواب نیست
جلوه صبح و شکرخند گل و آوای چنگ
دلگشا باشد ولی چون صحبت احباب نیست
جای آسایش چه می جویی رهی در ملک عشق
موج را آسودگی در بحر بی پایاب نیست
رهی معیری

به دنبال روزنه اي ميگردم در كوچه پس كوچه هاي خيال پرواز مي كنم و تنهايي خود را در لابه لاي اشكهايم پنهان ميكنم گله دارم از همه ي نيرنگها از آدمهايي كه فقط خود را مي بينند اي كاش مي شد آيينه ها را در هم شكست

افسانه ی من

گفتم که بیا کنون که من مستم ، مست
ای دختر شوریده دل مست پرست
گفتا که تو باده خوردی و مست شدی
من مست باده می خواهم ، پست
یک شاخه ی خشک ، زار و غمنک ، شکست
آهسته فروفتاد و بر خک نشست
آن شاخه ی خشک ، عشق من بود که مرد
وان خک ، دلم ... که طرفی از عشق نیست
جز مسخره نیست ، عشق تا بوده و هست
با مسخرگی ، جهانی انداخته دست
ایکاش که در دلطبیعت می مرد
این طفل حرامزاده ، از روز الست
صد بار شدم عاشق و مردم صد بار
تابوت خودم به گور بردم صد بار
من غره از اینکه صد نفر گول زدم
دل غافل از آنکه ،‌گول خوردم صد بار
افسوس که گشت زیر و رو خانه ی من
مرگ آمد و پر گشود در لانه ی من
من مردم و زنده هست افسانه ی عشق
تا زنده نگاهدارد افسانه ی من
افسانه ی من تو بودی ای افسانه
جان از کف من ربودی ، ای افسانه
صد بار شکار رفتم دل خونین
نشناختمت چه هستی ای افسانه

کارو

هم صدا

اگه هم صدا بودی اگه هم صدام بودی
هیچ کی حریفم نمی شد
کوه اگه رو شونه هام بود کمرم خم نمی شد
تو اگه خواسته بودی ،‌ آخ تو اگه خواسته بودی
تو اگه مونده بودی
موندنی ترین بودم ، عمر صدام کم نمی شد
اگه هم صدا بودی ، اگه هم صدام بودی
هیچ کی حریفم نمی شد
کوه اگه رو شونه هام بود ، کمرم خم نمی شد
اگه زخمی می شدم به دست تو مرهم بود
زخم قیمتی من محتاج مرهم نمی شد
اگه بارون عزیز با تو بودن می گرفت
گل سرخ قصه مون تشنه ، شبنم نمی شد
تو اگه خواسته بودی
اردلان سرفراز

و۳غزل زیبا از دوست مرحومم زنده یاد حسین منزوی

مرا ندیده بکیرید و بگذرید از من
که جز ملال نصیبی نمیبرید از من
زمین سوخته ام نا امید و بی برکت
که جز مراتع نفرت نمی چرید از من
عجب که راه نفس بسته اید بر من و باز
در انتظار نفس های دیگرید از من
خزان به قیمت جان جار می زنید اما
بهار را به پشیزی نمی خرید از من
شما هر اینه ، ایینه اید و من همه آه
عجیب نیست کز اینسان مکدرید از من
نه در تبری من نیز بیم رسوایی است
به لب مباد که نامی بیاورید از من
اگر فرو بنشیند ز خون من عطشی
چه جای واهمه تیغ از شما ورید از من
چه پیک لایق پیغمبری به سوی شماست ؟
شما که قاصد صد شانه بر سریداز ممن
برایتان چه بگویم زیاده بانوی من
شما که با غم من آشناترید از من

تا صبحدم به یاد تو شب را قدم زدم
آتش گرفتم از تو و در صبحدم زدم
با آسمان مفاخره کردیم تا سحر
او از ستاره دم زد و من از تو دم زدم
او با شهاب بر شب تب کرده خط کشید
من برق چشم ملتهبت را رقم زدم
تا کور سوی اخترکان بشکند همه
از نام تو به بام افق ها ،‌ علمزدم
با وامی از نگاه تو خورشید های شب
نظم قدیم شام و سحر را به هم زدم
هر نامه را به نام و به عنوان هر که بود
تنها به شوق از تو نوشتن قلم زدم
تا عشق چون نسیم به خکسترم وزد
شک از تو وام کردم و در باورم زدم
از شادی ام مپرس که من نیز در ازل
همراه خواجه قرعه ی قسمت به غم زدم

ما می توانستیم زیباتر بمانیم
ما می توانستیم عاشق تر بخوانیم
ما می توانستیم بی شک ... روزی ... اما
امروز هم ایا دوباره می توانیم ؟
ای عشق ! ای رگ کرده ی پستان میش مادر
دور از تو ما ، این برگان بی شبانیم
ما نیمه های ناقص عشقیم و تا هست
از نیمه های خویش دور افتادگانیم
با هفتخوان این تو به تویی نیست ، شاید
ما گمشده در وادی هفتاد خوانیم
چون دشنه ای در سینه ی دشمن بکاریم ؟
مایی که با هر کس به جز خود مهربانیم
سقراط را بگذار و با خود باش . امروز
ما وارثان کاسه های شوکرانیم
یک دست آوازی ندارد نازنینم
ما خامشان این دست های بی دهانیم
افسانه ها ،‌میدان عشاق بزرگند
ما عاشقان کوچک بی داستانیم

من مجنونی هستم که قصد ورود به فلسفه عشق را داشتم که ............ دریافتم با این دانش محدود و سواد اندکم تنها ادعاهای بزرگ دارم